to największy z zamków w dolinie Loary. Został zbudowany między rokiem 1519 a 1547 nad rzeką Cosson, jednym z mniejszych dopływów Loary.

Pierwotny projekt zamku był autorstwa włoskiego architekta Domenico da Cortony, lecz w ciągu prawie 30 lat budowy uległ on daleko idącym zmianom. Analizy wskazują również na wpływ Leonarda da Vinci, który zatrudniony był przez pewien czas na dworze Franciszka I w charakterze architekta, lecz zmarł w parę miesięcy po rozpoczęciu budowy.

W 1670roku  trupa Moliera wystawiła w Chambord przed Ludwikiem XIV sztukę "Mieszczanin szlachcicem".
Po utracie tronu polskiego, mieszkańcem zamku był w latach 1724 - 1733 Stanisław Leszczyński, teść Ludwika XV.

 

był przez stulecia świadkiem wielu niezwykłych wydarzeń. Rezydowali tu królowie Ludwik XI, Karol VIII, Ludwik XII i Franciszek I, zawarto w nim także wiele układów międzynarodowych. W 1560 roku, za panowania Henryka II, na murach zamkowych zawisło 1200 hugenotów, skazanych za spiskowanie przeciwko królowi. Warto zwiedzić komnaty i apartamenty w gotycko- renesansowym budynku Logis du Roi oraz XIX wieczne apartamenty króla Ludwika Filipa. Obok wznosi się potężna wieża Tour de Minimes, pierwotne wejście do zamku ze spiralną rampą wewnętrzną, po której można było wjeżdżać konno.
W Amboise spędził ostatnie lata życia Leonardo da Vinci, sprowadzony tu przez króla Franciszka I. Dzisiaj można zwiedzać m.in. kuchnię i komnatę Leonarda oraz łoże, w którym zmarł. Turyści mają też do dyspozycji ogromny park i pomieszczenia pełne przeróżnych wynalzków pozostawionych przez mistrza. Leonardo pochowany został na zamku w gotyckiej kaplicy Świętego Huberta.

 Zamek Chenonceau

usytuowanym w Chenonceaux we Francji. W odniesieniu do zamku można stosować zarówno zapis z "x" na końcu, jak i bez, choć częściej stosowany jest ten drugi. Zamek bywa nazywany także zamkiem dam (Château des dames) ze względu na sześć kobiet, które były w znaczący sposób z nim związane.

Zamek znajduje się nad rzeką Cher. Jego początki sięgają średniowiecza, gdy znajdowała się tu forteca i młyn. Z tej pierwotnej budowli zachowała się wieża (tzw. Wieża Marques, Tour des Marques). W 1513 roku posiadłość zakupił Thomas Bohier, który rozpoczął przebudowę, pod jego nieobecność (związaną z wyprawą wojenną) nadzorowaną przez jego żonę - Catherine Briçonnet. W 1535 roku posiadłość została przejęta przez króla. Henryk II ofiarował ją swojej faworycie Dianie de Poitiers, która doprowadziła do wzniesienia mostu, łączącego brzegi rzeki i ogrodu, dziś nazywanego jej imieniem. Po śmierci Henryka II w 1559 r. Diana musiała opuścić ukochane miejsce. Zmusiła ją do tego mściwa Katarzyna Medycejska, wdowa po Henryku II. Teraz więc Katarzyna skierowała swoją niespożytą energię na upiększanie zamku i, między innymi, założyła ogród, widoczny po prawej (zachodniej) stronie drogi do zamku. Ogród Diany jest jednak ładniejszy. W XVIII w. właścicielką zamku była Madame Dupin. Podczas Rewolucji Francuskiej przywiązanie, jakim chłopi darzyli Madame Dupin, uratowało zamek przed aktami przemocy, których doświadczyło wiele rezydencji w sąsiedztwie.

Warto tu zobaczyć kaplicę zamkową, pokój Franciszka I z portretem Diany de Poitiers, zielony gabinet Katarzyny Medycejskiej oraz czarną komnatę Ludwiki Lotaryńskiej, pomalowaną tak po śmierci jej męża Henryka III.

Ciekawostką jest, że akcja książki Zbigniewa Nienackiego "Pan Samochodzik i Fantomas" rozgrywa się na terenie tego zamku i okolicy.